In Nederland geldt geen notificatieplicht voor supplementen. Een supplement hoeft dus niet vooraf als afzonderlijk product bij de overheid te worden gemeld. Dat betekent niet dat de overheid het potje heeft goedgekeurd, maar ook niet dat producenten en verkopers buiten regels of toezicht vallen.
Wat is een notificatieplicht?
Bij een notificatieplicht moet een product vóór of bij marktintroductie als product worden aangemeld bij een bevoegde instantie. Het gaat om de voorafgaande melding van dat concrete supplement, niet simpelweg om het bestaan van een bedrijf.
De term wordt vaak verward met registratie van een onderneming, productcontrole of vergunning. Dat zijn verschillende zaken. Een bedrijf kan geregistreerd zijn zonder dat ieder afzonderlijk supplement vooraf als product is gemeld.
Vraag bij een uitspraak over notificatie daarom altijd: wordt het bedrijf bedoeld, of het concrete product? Zonder dat onderscheid klinkt “geregistreerd” al snel als een kwaliteitsstempel die het niet is.
Een aanbieder die zegt “wij staan geregistreerd” kan dus een waar bedrijfsgegeven noemen en toch een verkeerde conclusie trekken over het product. Vraag wat precies is geregistreerd en welke controleerbare informatie bij het concrete supplement hoort.
Wat ontbreekt er in Nederland precies?
De NVWA schrijft letterlijk dat in Nederland geen notificatieplicht voor supplementen geldt. Er is dus geen algemene voorafgaande productmelding zoals die term hier wordt gebruikt.
Maak daar geen grotere conclusie van. De zin zegt niet dat toezicht ontbreekt en ook niet dat iedere samenstelling of claim is toegestaan. Zij beschrijft één onderdeel van het Nederlandse systeem.
Op regels voor smartshops staan etiket, claim en productstatus als losse controles. Geen van die vragen wordt automatisch opgelost door het ontbreken van een notificatieplicht.
Waarom is dat geen productgoedkeuring?
Als een product niet vooraf hoeft te worden gemeld, kan een verkoper ook niet geloofwaardig zeggen: “Dit ligt in Nederland in de winkel, dus de overheid heeft het goedgekeurd.” De afwezigheid van een meldplicht levert juist geen individuele goedkeuringsbeslissing voor ieder potje op.
BuRO beschrijft bovendien dat de samenstelling van kruidenpreparaten vaak niet bekend is en dat het gezondheidsrisico dan niet kan worden beoordeeld. Onbekende samenstelling wordt niet opgelost door bedrijfsgegevens of een verkoopkanaal.
Een keurige webshop, barcode of Nederlandse tekst kan nuttig zijn voor herleidbaarheid. Geen van die kenmerken is bewijs van voorafgaande productgoedkeuring.
Ook een registratienummer op een document moet je in context lezen. Staat het bij de onderneming, dan bewijst het niet vanzelf een individuele beoordeling van iedere variant die zij verkoopt. Houd bedrijf en product in je notities op aparte regels.
Welke verantwoordelijkheden blijven bestaan?
Producenten en verkopers blijven verantwoordelijk voor de producten die zij aanbieden en voor de informatie waarmee zij dat doen. Een levensmiddel mag bijvoorbeeld geen medische claim dragen. Op het etiket horen waar van toepassing onder meer naam, ingrediënten, allergenen, nettohoeveelheid, houdbaarheidsinformatie, bewaarvoorschriften en de verantwoordelijke exploitant te staan.
Controleer dus het concrete aanbod. Een algemene zin over Nederlandse regels zegt niets over de volledigheid van één etiket of de juistheid van één verkoopclaim.
Een bruikbare productcontrole begint bij feiten die op dat ene potje staan. Noteer naam, variant, ingrediënten en exploitant. Zet daarnaast de letterlijke claim uit de webshop. Zo zie je meteen of een algemene registratiezin wordt gebruikt om ontbrekende productinformatie te overschreeuwen.
Lees kruiden en supplementen voor de praktische productcontrole. Neem bij een gezondheidsvraag de hele verpakking mee naar een arts of apotheker; alleen de bedrijfsnaam is dan onvoldoende.
Wat controleer je zelf als consument?
Begin bij vier punten:
- exacte productnaam en variant;
- volledige ingrediëntenlijst en relevante etiketvelden;
- naam en adres van de verantwoordelijke exploitant;
- letterlijke gezondheids- of medische claims in winkel en webshop.
Zoek daarnaast de productnaam en aanbieder in de actuele NVWA Blocklist. Staat een supplement daar niet, behandel die afwezigheid dan niet als goedkeuring. Een waarschuwingslijst is geen compleet register van alle marktproducten.
Staat het product wél op de Blocklist, volg dan de officiële waarschuwing. Ga niet terug naar de verkoper met de vraag of diens registratie de waarschuwing opheft. Een bedrijfsregistratie maakt een concrete productwaarschuwing niet ongedaan.
Heb je alleen de mededeling “voldoet aan de Nederlandse regels”, vraag dan welke concrete informatie dat onderbouwt. Een serieuze aanbieder kan het juiste etiket en de verantwoordelijke onderneming tonen zonder te leunen op een niet-bestaande productgoedkeuring.
Bij de veelgestelde vragen vind je de juiste ingang voor algemene vragen over smartshops en supplementen. Houd bij notificatie de formulering precies: geen voorafgaande productmelding als algemene plicht, wél afzonderlijke regels, verantwoordelijkheden en toezicht. Wie daarvan “dus goedgekeurd” maakt, verkoopt meer zekerheid dan het Nederlandse systeem geeft.